Moord ruk ons tot stilstand
May 13 2008 11:31:15:843PM  - (SA)  

Druk artikel   E-pos storie aan 'n vriend

Jacques se ouers, oom Koos en tannie Liza, was my ouers, Schalk en San van Niekerk, se bure, maar ook beste vriende. Oom Koos was ’n joviale man en Tannie Liza het die lekkerste skaterlag wat ek nog ooit gehoor het. As hulle dan by ons op Dunoon kom kuier het, was dit altyd baie vrolik.

Jaak (soos my pa hom genoem het) en Genene het hul eerste getroude jare op Dunoon kom bly, terwyl hulle hul eie huis op Stolberg gebou het. So het Genene en Jacques deel van ons Van Niekerktjies (ses meisiekinders) se huis geword.

Later is ons almal getroud en weg van die huis, maar nog was daar altyd ’n spesiale band tussen ons. Toe my pa en oom Andries – wysgere in eie reg – afgetree het, het hulle die herstelwerk aan Jacques se implemente gedoen. Niemand sal sekerlik ooit kan vergeet hoe ’n gedugte span die twee uiteenlopende broers was nie. En veral nie die span swart werkers wat moes bontspring as hulle in gevleuelde Sotho aangepraat word nie.

Dat Jacques só moes sterf, is onverstaanbaar, want op sowel Stolberg as Dunoon is alle mense deur al die dekades met respek en deernis behandel. Ek bring hiermee eer aan die boere van Dunoon en Stolberg.

Teken in op Volksblad