Druk artikel   E-pos storie aan 'n vriend

Lizel Steenkamp is Rapport se Parlementêre verslaggewer.

Mnr. Jacob Zuma se stelselmatige opgang onder gehore wat tradisioneel nie as sy ondersteuners gereken word nie, kan vergelyk word met iemand wat ’n nuwe motor wil koop en dit vooraf vir ’n toetsrit neem.

So twee kilometer vanaf die handelaar se uitstalvloer ratel ’n los skroef onder die enjinkap.

Later gaan hy om ’n skerp draai en iets tussen die stuurstang en die wiele voel nie reg nie.

Op pad terug stop hy gou by die vulstasie vir ’n Coke. Toe hy wegtrek sien hy ’n vieslike blerts olie op die plaveisel waar die nuwe motor nou net gestaan het.

Terug by die verkoopsman besluit hy tog om die motor te koop want hy blink en hy ruik lekker.

Dié logika stem ooreen met diegene wat die afgelope paar maande ’n voorliefde vir die ANC se nuwe leier aangekweek het, waarskynlik deels omdat pres. Thabo Mbeki sy naam week ná week krater maak en geloofwaardigheid inboet - as hy nog daarvan oor het.

Zuma was voor en veral sedert Desember ’n besige man.

Die een week sus hy beleggers in Londen, die volgende braai hy saam met Steve Hofmeyr en Leon Schuster. Hy reis soos ’n wafferse staatspresident na die Wêreld-Ekonomiese Forum in Davos om die markte te paai, daarná vlei hy die boere in die Vrystaat.

Hy is kwistig met die heuningkwas, weerspreek soms die einste retoriek wat hy die vorige week elders gepredik het.

Maar een vir een wen hy hulle oor met sy warm en sjarmante persoonlikheid. Innemend. ’n Mense-mens, sê die mense agterná. So anders as Mbeki, die ewige afsydige intellektueel-filosoof en Mugabe-liefhebber.

Selfs die tydskrif Time lys hom agtste op hul ranglys van die invloedrykste mense ter wêreld.

En eintlik doen Zuma presies wat die meeste politici wat hul sout werd is, doen. Hy het sy oog op 2009.

Die Zuma-bekeerlinge moet versigtig wees en onthou wat in die maande vóór die Polokwane-revolusie gebeur het.

Die Johannesburgse hooggeregshof het hom inderdaad onskuldig bevind op aanklagte van verkragting.

Maar sy doen en late in en voor die hof in dié tyd, sê meer oor wie en wat Zuma is as al die mooi praatjies om vleispotte en voor vol raadsale met belangrikes.

G’n samesweringsteorie kan Zuma se optrede buite die hof ongedaan maak nie. Soos die sing van die opruiende “Awulethu’ mshini wami” so te sê op die trappe na die bewaker van ons broos demokrasie. Of sy bekentenis dat hy wetend onbeskermde seks gehad het met ’n MIV-positiewe vrou wat sy dogter kon gewees het en ná die tyd gestort het om dit beter te maak.

Suid-Afrika het leiers van inbors nodig. Leiers wat die hoekstene van ons demokrasie respekteer en versterk. Nie mense wat ’n media-tribunaal wil instel, die SABC opnuut wil kaap en oorlogsliedere voor howe sing nie.

’n Leier wat sy landsburgers se belange eerste stel, sal hom of haar nie beywer om die land se mees doeltreffende misdaadbestrydingsorgaan - die Skerpioene - tot niet te maak nie.

Net populiste wat eie belang voorop stel, neem s?lke resolusies om hul politieke baste te red.

Dis alles goed en wel as ’n landsleier jou agterná ontnugter en jy besef hy of sy is moreel korrup. Maar dis heel ’n ander storie as jy dit vooraf weet en hom steeds verkies. Dán verdien jy wat jy kry.