Druk artikel   E-pos storie aan 'n vriend

In “Die gebed van ’n vrydenker” (Perspektief, 4 Mei 2008) neem Koos Kombuis sterk standpunt in teen “militante ateïsme” of “sekulêre intoleransie”.

Die aanklag dat “ateïste deesdae onwrikbaar glo dat hulle alles weet”, is vergesog. Absolute sekerheid is die aanmatigende aanspraak van die gelowige – “só sê die Here . . .” Elke enkele ateïs wat ek ken of wie se werk ek lees, sal ’n volmaakte u-draai oor “God” maak as die bewyse gebied word.

Ek wonder of Kombuis my aan selfs net een godgelowige kan voorstel wat bereid is om dienooreenkomstig te gaan waar die bewyse lei?

Ek kan nie aan een enkele wetenskaplike dink wat meen hy of sy is “doodseker dat hulle alles verstaan” nie. In die wetenskap, het Karl Popper gesê, word daar net vordering gemaak wanneer ’n hipotese faal en nie wanneer dit bevestig word nie.

Dit is noodsaaklik dat daar oorgereageer word om aandag op bepaalde vergrype te vestig. Dit is waarom ons ’n Vrouedag het – om die aandag te vestig op verskriklike wangedrag wat nie geduld durf word nie, maar tog alledaags is. Die bloedspoor van godsdiens loop uit die “Tuin van Eden” tussen verwoeste lewens deur tot by die jongste nuus en stééds is die gelowige se ruggie krom wanneer godsdiens gekritiseer word; stééds aanvaar ruim 90% van Suid-Afrikaners sonder meer dat “God” ís, regverdig is en in beheer is.

Hoewel Bybelwetenskaplikes soos Philip Kennedy meen ons het geen manier om God te omskryf nie, is daar steeds geen sweempie bewys vir die bestaan van ’n Perfekte, Almagtige, Alwetende, Alomteenwoordige Skepper en Beskikker nie.