Druk artikel   E-pos storie aan 'n vriend

(Foto: Christiaan Kotze)

Beijing

‘Nóú begin die geveg eers. Ek skrik nie vir die drie blitsige Amerikaners nie – ek het hulle al almal geklop.”

Só het LJ van Zyl gisteraand hier aan Rapport gesê, oomblikke nadat hy tot môremiddag (SA tyd) se Olimpiese eindstryd in die 400 m-hekkies deurgedring het. Suid-Afrika se ander twee brekers in dié item, Alwyn Myburgh en Ter de Villiers, het by wyse van spreke oor dié laaste hekkie na die eindstryd gestruikel.

Van Zyl was in die eerste halfeindstryd derde in 48.57 ná die vlieënde Yanks Angelo Taylor (47.94) en Bershawn Jackson (48.02). Die vierde eindstryder in dié wedloop was die Pool Marek Plawgo (48.75). De Villiers was sewende (49.44) en het uitgeval.

In die ander halfeindstryd het nóg ’n Yank, die wêreldkampioen, Kerron Clement, in 48.27 gewen, gevolg deur die Jamaikane Danny McFarlane (48.33) en Markino Buckley (48.50) en die Griek Periklis Iakovakis (48.69). Myburgh was vyfde in 49.16.

Van Zyl het reeds vóór gisteraand se wedloop gesê sy eerste mikpunt is net ’n plek in die eindronde.

“Nou hét ek dit – en ek wil nie wintie klink nie, maar ek is rêrig nie eens moeg nie. Ek het my alles tot by die negende hekkie gegee en toe ek sien ek’s veilig, het ek dit rustiger gevat. Ek het my les geleer uit die wêreldkampioenskap in 2005 in Finland, toe ek my lewensbeste in die halfeindronde aangeteken het – en toe val my wiele in die eindronde af.

“Nie weer nie. Dié keer is ek reg. Ek het twee dae om te rus; ek weet ek kan beter. (Sy beste vanjaar is 48.22 en sy lewensbeste 48.05.)

“Ek glo vir ’n medalje sal ’n ou onder 48 sekondes moet hardloop. En ek gaan my bene stompies hol om ’n medalje te probeer wen. Ek skrik nie vir die Yanks of enigiemand anders nie. Ek wéét wat my potensiaal is.”

Myburgh het gisteraand gesê: “Ek is uiteraard teleurgesteld, maar ek huil nie. Die liesbesering wat ek vroeg vanjaar opgedoen het wat my lank buite aksie gehou het, wás egter ’n terugslag. Ek weet uit ondervinding jy moet 100% gepantser wees vir ’n Spele – en dít beteken jy moet amper twee jaar lank beseringloos wees.”

• Godfrey Mokoena, Suid-Afrika se binnenshuise wêreldkampioen in die verspring, het óók gisteraand na die Olimpiese eindronde (ook môremiddag SA tyd) deurgedring. Hy het met ’n sprong van 8.14 m gekwalifiseer – die vierde beste van die aand (die beste was 8.27 m).

Hy sê: “Ek is net bly om in die eindronde te wees. Dáár kan enigiets gebeur – en ek gaan geen voorspellings oor my kans daar maak nie. Ek weet net dinge is besig om weer vir my reg te kom. My vastrap is amper weer 100% nadat ek lank daarmee gesukkel het.” En, ja, hy is stééds afrigterloos en “doen dinge op my eie manier”. (Mokoena se beste afstand vanjaar is 8.25 m en sy lewensbeste 8.39 m).

Vroegoggend het Suid-Afrika se 3 000 m-hinderniskampioen, Ruben Ramolefi, in die eerste Olimpiese uitdunne van dié item die wedloop van sy lewe gehardloop; vir ’n Keniaan of twee – wêreldatletiek se jare lange brekers in dié item – hakskene gewys … en in 8:19.86 gewen.

Dís die tweede vinnigste tyd tot nog toe deur ’n Suid-Afrikaner en is op die drumpel van Whaddon Niewoudt se vergeelde SA rekord.