Druk artikel   E-pos storie aan 'n vriend

Sy het haar voorkeure en afkere en sy’s nie skaam daaroor nie. So byvoorbeeld vind sy selde aanklank by iemand wat ’n BMW ry en meen vroue wat uit vrye keuse poliëster dra, steek iets weg. Sy vermoed ook ’n man met ’n kopdoek is bes moontlik ’n gefrustreerde transvestiet. Of iets in dier voege.

Altyd oop vir oortuiging, selde nog verkeerd bewys, sê sy komkommerkoel aan diegene wat haar probeer uitdaag. En jy kry hulle, die sensitiewe, onbevooroordeelde, politiek korrekte koffiekroeg-kannetjies. Banger vir ’n opinie as ’n straatbrak vir die DBV.

Dis hoekom ons is wie ons is, sug sy. Mense se onvermoë en onwilligheid om hul stem dik te maak. Vreet alles op vir soetkoek. Of erger nog. Vreet alles.

En waar anders as by die Wimpy. Jy kry haar nie náby een nie. Sy kry sooibrand terwyl sy die spyskaart lees. Nee, siesa, gril sy fyntjies. Sê nou iemand sit op jou. Nádat hy ’n dubbelkaasburger met tjips, ’n wafel met room en ’n melkskommel of twee kafgedraf het.

Die reuk van klein kindertjies geval haar ook nie. En sy praat nie van ’n ou vars babatjie wat pas gebad en vrot gepoeier is nie. Op ’n veilige afstand is die goedjies nogal fraai.

Sy maak vir seker nie ’n gewoonte daarvan om aan kinders te ruik nie, benadruk sy, mense sal dit vreemd vind, maar kinders ruik aardig. En as jy haar nie wil glo nie, gaan ruik self.

Sy steur haar ook nie veel aan sop nie. As sy haar kos wil drink, bestel sy liewer ’n glas shiraz. Dink ’n bietjie, hoekom sê iemand jy’s in die sop as jy in die dinges is. Daar is iets baie twyfelagtigs omtrent sop, mymer sy, sy kan nie haar vinger daarop lê nie. Of miskien is dit juis hoekom.

Sy’s versot op die see, voel amper heilig oor die klank van reën en kan ure lank in die bad lê. Maar sy drink nie graag water nie, want, vra sy met ’n giggel en ’n grynslag, het jy geweet as jy een liter water per dag drink, verorber jy een kilogram Escherichia coli per jaar. Dit is die bakterie wat in poef voorkom. Gesuiwerde water? Sy is selde dors genoeg.

En hierdie Facebook-besigheid laat haar absoluut koud. Hoekom sal sy tyd wat sy nie het nie wil afstaan aan mense wat sy nie ken nie. Ag nee wat, snork sy, sy’s alleen, maar nie desperaat nie.

In werklikheid is sy ’n gebore en geswore romantikus. Sy besef ’n vuurwarm kus bevat tot 40 000 parasiete, 250 soorte bakterieë en tot 0,45 gram vet, maar dis ten minste ’n aange-name manier om vergiftig te word.

Sy glo ook onvoorwaardelik aan die waarde van oefening. Sy beweer dis wat verhoed dat haar kop nie helemal uithaak nie. En sy glo as meer mense hul gatte lig, sal minder mense hul gatte so wip.

Dit slaan haar egter dronk dat duisende mense dit nodig ag om almal gelyk van Pietermaritzburg af Durban toe te hardloop. Of met fietse reg rondom die Kaap te jaag. Sy wonder of hierdie behoefte om saam te kloek iets te doen het met ’n gevoel van aanvaarding. Ja wel, sug sy, party van ons het gelukkige kinderdae gehad.

En party van ons het nog gróter probleme. Sy lees juis gister van ’n 19-jarige Britse meisie, Emma Pelling, wat haar troue moes uitstel omdat sy ’n onredelike vrees het om naar te word. Die toestand staan glo bekend as emetofobie.

Stomme kind kan bly wees sy sukkel nie met arachibutyrofobie ook nie, spot sy. Dis nou die vrees dat grondboontjiebotter aan jou verhemelte vassit. Of erger nog, aichmofobie, die vrees vir gepunte voorwerpe. Met dié dat Emma op trou staan, sê sy met ’n knipoog.

Háár grootste vrees, verklap sy effe teësinnig, is dat sy eendag tussen Javier Bardem en Benicio Del Toro moet kies. Haar tweede grootste vrees, sê sy, is dat sy deur ’n wilde dier verskeur word. En dat dit nié Bardem of Del Toro is nie.

Dan vee sy die aspris-trek van haar gesig af en sê julle hoef nie bekommerd te wees nie. Solank sy haar pille drink en genoeg slaap, is alles wel. Sy kan dalk selfs eendag vir haar ’n Toyota Corolla koop, ’n man met ’n snor soen en vir haar ’n malteserhond aanskaf.

Vreemder dinge het al gebeur. Sy weet net nie wat nie.